Με μεγάλη μου χαρά τόσο εγώ όσο και οι υπόλοιποι Έλληνες πληροφορηθήκαμε πως για πρώτη φορά μετά το 1977 (συγχωρέστε με αν κάνω λάθος) μία ελληνική ταινία, ο "Κυνόδοντας" του Γ. Λάνθιμου, είναι στις 5 υποψήφιες για το βραβείο Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας.
Η ταινία αυτή "πέρασε και δεν άγγιξε" από τις ελληνικές αίθουσες και το γιατί γίνεται αντιληπτό αμέσως μόλις δει κάποιος την ταινία.
Σαν δουλειά, είναι αλήθεια μια πρωτόγνωρη εμεπειρία για τον ελληνικό κινηματογράφο. Ωστόσο έχοντας ακούσει διθυραμβικά σχόλια για την ταινία αυτή, την παρακολουθούσα εναγωνίως παρακαλώντας να μου δώσει ΕΝΑ στοιχείο από το οποίο θα μπορούσα να πιαστώ προκειμένου να δικαιολογήσω την πορεία της στα διεθνή (και μη) φεστιβαλ. Μία ιδέα με βάθος που θα μπορούσε να απογειώσει την ταινία, καταντάει να γίνεται κουραστική και ενοχλητική. Αυτό διότι παρακολουθώντας το έργο γίνεσαι θεατής της ίδιας σκηνής επί μιάμιση ώρα. Ταυτόχρονα, η καλλιτεχνική απενοχοποίηση, ξεπερνάει τα όρια της ανοχής διότι ο σκηνοθέτης προσπαθεί να σοκάρει με σκηνές λεσβιακού, αρρωστημένου και αιμομικτικού πορνό. Διευκρινίζοντας, να σημειώσω ότι αυτό που ενοχλεί δεν είναι η προβαλλόμενη σεξουαλική πράξη αυτή καθ' αυτή, αλλά η εμμονή του σκηνοθέτη σε αυτή. Τη στιγμή που έχει στα χέρια του μια ιδέα με τόσο βάθος, ο Γ. Λάνθιμος, επιδίδεται σε μία άκρατη προβολή γεννητικών οργάνων, γυμνισμού αλλά και σκηνών φρίκης, χωρίς να επικεντρώνεται στην ουσία. Τέχνη για την τέχνη, πρόκληση για την πρόκληση. Δεν κατεβήκαμε από τα βουνά, έχουμε ξαναδεί τέχνη και στο σινεμά και στο θέατρο. Μπορεί να μην είμαστε "πτυχιούχοι" κριτικοί κινηματογράφου αλλά είμαστε κριτικοί απέναντι σε ό,τι βλέπουμε.
Επιπλέον καταλαβαίνω ότι δεν είναι δυνατόν όλες οι ταινίες να έχουν την πλοκή μιας περιπέτειας, αλλά αυτό που συμβαίνει στον "Κυνόδοντα" σε κάνει να "κοιμηθείς" από το μισάωρο. Ένα σπίτι, ένα concept, η ίδια σκήνη ΣΥΝΕΧΕΙΑ. Δε σε κρατάει σε εγρήγορση, απεναντίας χρησιμοποιεί το σεξ ως μέσο για να κρατήσει το ενδιαφέρον του θεατή ζωντανό.
Σίγουρα οι ηθοποιοί παίζουν εξαιρετικά, αλλά αυτό δεν αρκεί.
Αυτό που μ' εξοργίζει περισσότερο είναι να βλέπω βίντεο από την πρεμιέρα της ταινίας και όλοι να βγαίνουν και να την παρουσιάζουν ως την "καλύτερη των τελευταίων 20 ετών", ενώ στην ουσία κανένας δεν τολμάει να πει ότι ο βασιλιάς είναι γυμνός!!!
http://tsoglani.blogspot.com/2011/03/blog-post_677.html Η δική μου άποψη επί του θέματος. Λίγο διαφορετική...
ΑπάντησηΔιαγραφή