Το ξέρω οτι έχω αρκετό καιρό να επικοινωνήσω μαζί σας.. Λίγο οι ασθένειες, λίγο το Πάσχα μας έφεραν προ των πυλών του καλοκαιριού πριν καν το πάρουμε χαμπάρι.. Ωστόσο δε θα μπορούσα να έχω πιο ισχυρό κίνητρο να γράψω από το τελευταίο αντίο ενός δικού μας ανθρώπου.. ..του αγαπημένου μας Θαναση Βέγγου..
Θέλω μέσα σε λίγες γραμμές να τιμήσω αυτήν την τεράστια προσωπικότητα..
Αυτό που λάτρευες στον Θ-Β ήταν, είναι και θα είναι η αυθεντικότητα του.. Ο αυθορμητισμός αλλα και η άνεση του στο να "τσαλακωθεί" τον έκαναν τόσο αγαπητό γι' αυτό ακριβώς που ήταν, και όχι για κάτι το οποίο παρίστανε πως είναι.. Ήταν ο τελευταίος των "μεγάλων" διαβασα κάπου.. Ο τελευταίος που μας θύμιζε πως κάποτε η κωμωδία προκαλούσε αφθονο γέλιο χωρίς να χρειάζεται να είναι πρόστυχη, προκλητική, σεξιστική.. Τα τελευταία χρόνια ο Θανάσης ήταν αρκετά αδύναμος, ωστόσο έπαιζε μικρούς ρόλους σε διάφορες ταινίες.. Μου φάνηκε εντυπωσιακό, λοιπόν, το πως αυτός ο άνθρςπος εμφανιζόταν σε μία μονάχα σκηνή κι έκλεβε την παράσταση.. ακόμα και στα γεράματα του.. Οι ατέλειες του, ήταν αυτές που τον έκαναν αγαπητό κι εδιναν το δικαίωμα και στον πιο απλό άνθρωπο να ταυτιστεί μαζι του.. να τον βάλει στην ψυχή του..
Ένα σπάνιο παράδειγμα για τη σημερινή εποχή της πλαστικής και ψευτικης τελειότητας..
Δεν είναι ευκολο να πιστέψεις πως "έφυγε".. Γέλιο, γκάφες αλλα και απίστευτη ευγένεια ψυχης.. αυτός είναι ο Θ-Β..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου